|
Het verhaal van Negrita
Op een mooie september dag, liep ik door de “campo” met mijn hond te wandelen. Op een gegeven moment zie ik een hele grote zwarte geit. Het leek wel of ze gewond was, ze kon bijna niet meer. Een paar kinderen renden achter haar aan. Gigi, stop haar, pak de geit! Schreeuwden de kinderen. Het viel mee de geit te pakken te krijgen, er was toch iets mis mee. - Is die geit van jullie? - Nee, we hebben haar gevonden, we willen er opklimmen. - Dat kan je niet doen, het is slecht voor haar ruggenwervel, en ze is trouwens niet in orde. Laten we haar naar de dierenarts brengen, die woont hier vlak in de buurt. De geit kon bijna niet lopen, ze ging steeds liggen en viel dan niet mee om haar weer op de been te krijgen. De dierenarts was niet thuis. Ik belde haar en ze zou s’avonds bij mij thuis komen. En dat deed ze ook, “Laura van Guadalmar” kwam en onderzocht de geit compleet. Dat deed ze gratis. Laura nog bedankt! De geit was wel gezond, maar ze was ontzettend oud. We gingen meteen bij de geitenherder informeren. Hij was heel aardig, maar hij wist eigenlijk niet of het zijn geit wel was. Wat hij ons wel vertelde is dat oude geiten niet meer goed kunnen lopen, ze blijven alleen achter, ze raken de weg kwijt en dan gaan ze ook binnen een paar dagen dood...alleen. Dus die oude geit aan de herder geven was eigenlijk geen goeie optie. Bovendien moest de geit moest eerst weer op krachten komen. Nu moest ik natuurlijk een smoes verzinnen: hoe vertel ik mijn vriendin dat we een geit te logeren hebben? Thuis begon zodoende een grote revolutie: mijn hond vond zo’n grote “hond” met horens maar vreemd. De katten kwamen ook meteen kijken. We vonden Negrita allemaal heel bijzonder. We schrokken wel als ze van die hele rare geluiden maakte die typisch van geiten zijn, maar we vonden ons nieuwe familielid heel aardig. In de tussentijd had ik wel een smoes gevonden waardoor de geit kon blijven, ik was die dag 7 maanden met mijn vriendin samen. Zou Negrita niet een fantastisch cadeau zijn (tijdelijk dan)?. Mijn vriendin kwam om 22.30 aan. - Schat zou je even een paar tomaatjes uit de tuin kunnen plukken? Toen ze de tuin in ging hoorde ik haar natuurlijk gillen. - Ja die vreemde hond met hoorns is jouw cadeau, mag ze blijven? Please! Wat de verliefdheid niet allemaal toelaat. Negrita bleef. Tijdelijk dan. Het leven met Negrita was heel prettig, ze knipte het gras op de juiste hoogte, en de heg was precies op een meter hoogte gesnoeid. Dat kwam goed van pas. Het is niet zo dat ze de planten vernielde, ze heeft ze wel opgegeten maar daarna zijn ze veel beter gaan groeien. Ik had gelijk een hoop mest, dat was wel een “probleempje” maar ik was blij met Negrita, en zij met ons. Op haar oude dag, kreeg ze toch een goede voorziening. Voor haar was het leven een paradijsje. Ze kreeg het beste eten, ze leefde als een koningin. Ze ging zelfs bij de hond slapen, ja, dat vond Bounty niet zo leuk, maar hij begreep wel dat het om een hele oude geit ging. Ik wist wel dat de geit niet lang bij mij in dat kleine tuintje kon blijven. Ze had gras nodig en ze kon niet zo ver lopen, met de hond wandelen ging niet, ze raakte snel heel moe, die oude botjes van haar konden niet meer. Ik moet wel zeggen dat sommige buren haar overdag in de tuin hebben genomen. Ze ging dus gras eten bij de buren, Negrita was blij en de buren ook (ze hoefden namelijk het gras niet meer te maaien).Ja, Negrita was heel oud, ik wist dat niemand voor een oude geit zou zorgen. Ik besloot de geit zelf thuis te houden. Als ze ooit zou overlijden, dan kon ze in het Paradijs van de dieren vertellen, dat op aarde nog goeie mensen zijn, die noch steeds vechten, met pure liefde (net als Gino) voor een waardig bestaan voor de dieren. Negrita leefde haar laatste maanden in een klein paradijsje, ze kreeg veel liefde en werd heel goed verzorgd. Toen ze naar een betere wereld vertrok, kwamen de geitenherders en namen haar mee voor de crematie. Ze deden dat heel goed. De geitenherders van Churriana krijgen door nieuwbouw steeds minder grond waar ze met hun geiten kunnen lopen. Ze zijn bang voor de toekomst van hun dieren. - Wat zal er met onze geiten gebeuren, als we nergens naar toe kunnen Er zijn dieren die een tijdelijk verblijf nodig hebben, als ik een geit in mijn huis kan hebben, dan is een hond of een kat niet zo´n groot probleem. Er zijn ook dieren die niemand wil omdat ze ziek zijn of te oud. Gino helpt deze dieren al. Help ons tenminste om de jonge, gezonde diertjes een kans te geven.
Door Gigi
|
