Geplaatste dieren

De volgende dieren hebben al een goed tehuis gevonden:

Blanca heet nu Wammes en heeft een fijn baasje gevonden. binnenkort meer over het leven van Wammes

Paco

Paco heeft het prima in Egmond aan Zee moest wel overal aan wennen. Maar hij heeft zijn plekje wel gevonden. Het is een erg vriendelijk hondje en maakt erg makelijk vriendjes. Niet alleen met de familie maar ook met zijn buurhonden. Hij is al een graag geziene gast op de gebruikelijke uitlaat plekken in Egmond. Hij is heel goed maatjes met de hond van Anja haar ouders waar Pago overdag is als wij beide moeten werken. Hij maakt dan lange wandelingen in de duinen. We zijn erg blij met Pago in ons midden en hopen nog lang van hem te kunnen genieten.

Groeten Hans en Anja

Tika (voorheen Tay)

Hier even een update over Tika. Ze is helemaal gewend aan ons. Ze is een geweldig hondje!!! Spelen met balletjes vind ze helemaal het einde. Helemaal top is natuurlijk het water in plonzen om een bal te pakken. Ze is echt een schoothondje. Het liefst is ze ook in ons gezelschap. Stiekem kruipt ze dan steeds verder de bank op om uiteindelijk op schoot te ploffen. Ze kijkt dan met zo'n smeltende blik en tja dan ben ik helemaal om.....Tussen Perro en haar gaat het nu prima. Er wordt zelfs gespeeld. Wel is ze duidelijk de baas over hem (arme jongen...). Ze is wel wat dominant naar andere honden toe, maar goed waarschijnlijk vrij normaal bij een teefje. Ze is echt een hondje waar je verliefd op kunt worden met die bruine hertenoogjes. Ik stuur je een actiefoto voor de site. Verder las ik op de site het verhaal van Kaya. Dat ze erg veel drinkt. Dit deed Sarah ook heel veel, met als gevolg veel ongelukjes in huis. De oplossing is simpel: slechts op een paar momenten per dag water geven en dus geen gevulde waterbak laten staan. Het vele drinken is vaak een gewoonte of kan een uiting van stress zijn. Bij Saar was het duidelijk een gewoonte en dat hebben we op deze manier opgelost. Geen suikerziekte dus. De vele ongelukjes waren toen ook gelijk voorbij. Groetjes Laura

Die Nederlanders, een zuinig volkje? En wat nou problemen met asielzoekers? Als Andalusisch zwervertje en asielzoekertje kwam ik zonder bolletjescontrole door Schiphol, recht in de armen van mijn Nederlands sprekende (dat dan weer wel) bazinnetje. Niks zuinig dus. In de dierenwinkel liet ze mij zelf een mandje uitzoeken. Meteen de proef op de som genomen en bij de duurste mand mijn poot opgetild (nee, niet om te sassen natuurlijk). En diezelfde mand is nu mijn casa. Wel moet ik wennen aan de Nederlandse cultuur. ’s Ochtends vroeg opstaan, de slaap uit mijn ogen poetsen en dan al naar buiten. Allemaal bomen. En tsja, jullie weten wat wij mannetjes met bomen doen: die markeren wij met een gericht, gedoseerd straaltje. Bekaf word je ervan. Bleken die kaaskoppen helemaal geen siësta te kennen, dus de eerste paar dagen heb ik versuft op de bank televisie zitten kijken. Samen met mijn bazinnetje. Echt een lieve schat. Om haar te imponeren blaf ik tegen elke hond die ik tegenkom. Of het nu een chiwawa is of een pitbull en of ze nu aan de overkant van het water staan of voor mijn snufferd. Ze krijgen allemaal de volle laag. Nu maar hopen dat ze net als mijn bazinnetje onder de indruk zijn…Om mijn bazinnetje te herinneren aan mijn prachtige naam, Dali, heb ik een paar penselen voor haar opgesnuffeld. In plaats van de krant, pantoffel of andere onzin waarmee mensen dieren belasten, apporteer ik nu penselen. Wat een vooruitgang. Deze jongen is dus helemaal op zijn plek in Holanda. Mijn bazinnetje is blij met mij en ik met haar. Een poot aan iedereen.

Sarah

Goeienavond allemaal, nog even een laat moederdag cadeautje. Wat is ze mooi he. Denk niet dat we op een zandhoop wonen,maar we zijn een karpervijver aan het graven, dus dat is kat in het bakkie,nietwaar. Ze heeft het echt naar de zin hier, leert al aardig wat buurt honden kennen en reigers en kraaien,maar het lukt maar niet om er 1 te pakken te krijgen. We zijn zelf al een beetje aan het trainen. Ze heeft binnen no time blijf op afstand geleerd, in ruil voor een koekje natuurlijk. en we zijn nu bijna zo ver dat ze dan bij het terug komen om ons heen draait en aan de linkerkant gaat zitten. Ze is echt heel intelligent, en dat zeg ik niet omdat het onze hond is,maar het is verbazingwekkend. Ze heeft in huis de banken al eigen gemaakt,maar eigenlijk doet ze dat alleen s'avonds. Oh ja en bij de laatste meting had ze een schofthoogte van 54 cm. Dus ik denk dat ze toch wel richting de 70 cm. gaat, gezien haar leeftijd. Verder heb ik ons opgegeven voor puppy training,want nu ze zich zo thuis voelt en ze met de 3 kids mee gaat in het gedruis wordt ze soms wat baldadig.Maar ze weet het heel goed dat ze iets verkeerds doet, zoals bijv. de kattenbak van heeel dicht bij bestuderen.Ik wil haar alleen niet straffen dus probeer ik een strenge stem op te zetten en dan weet ze het al; het woord foei kent ze dus ook al. Maar goed ze moet gewoon nog leren,maar de will to please is heel sterk aanwezig,dus dat komt allemaal goed.

Prins

Pepe

even een update over Pepe. We zijn allemaal zo blij met hem. Pepe wordt overladen met liefde, aandacht en knuffels. En wat is het een scheet zeg. We Hadden het niet beter kunnen treffen. Op schiphol was hij aardig in de stress.....onrustig maar is ook niet gek na zo'n avontuur.  Eenmaal thuis was hij druk aan het verkennen. Op de bank, van de bank, naar de keuken. En het eten wat hij krijgt verstopt hij in alle hoeken. Wel plakjes worst en ander lekkers wordt gelijk opgepeuzeld hahaha.
Gisteren hebben we hem even alleen gelaten en dat is prima gegaan. Vanochtend heb ik gewerkt en hij heeft zich keurig gedragen, echt een heertje hoor. En eenmaal thuis helemaal door het lint zo blij als hij was. Grappig, ( en ook weer niet voor hem) is dat hij de hele dag achter je aanloopt, hij is natuurlijk bang om alleen gelaten te worden. Maar ik moet zeggen dat hij aardig zijn draai heeft gevonden. Dus alles gaat heel voorspoedig. Het is een ontzettend lief, grappig hondje en we zijn ontzettend blij met hem Je hoort snel weer van me. Groetjes laura

Robin en Lady zijn samen geplaatst

Daan

Daantje heeft helemaal zijn draai gevonden in zijn nieuwe gezin met maar liefst 2 grote broertjes en een zus! Binnen speelt hij met de ene broer en buiten met de andere. Ook de kippen vindt hij dikke pret om mee te spelen, vooral als ze onder luid protest wegvliegen en hij erachter moet rennen. Daan is een echte aanwinst, een slim ventje die erg snel leert en erg gemakkelijk is, kortom we zijn helemaal weg van hem.

Tja, we hebben het er maar druk mee! Draakje is inderdaad op Kaya van toepassing.Het is ons een type wél maar we houden erg veel van haar en moeten vaak om haar lachen. Ze is erg veelzijdig. De ene keer kan ze een ontzettende onruststoker zijn, de andere keer loom en niet vooruit te branden. Gisteren heeft ze haar eerste popfestival meegemaakt. Daar gedroeg ze zich prima onder. Als ze door heeft dat we iets langer op één plek blijven dan legt ze zich er bij neer en gaat ze lekker liggen. Kaya is een ontzettende speelse hond. Vooral knuffels, tennisballen en voerbakken gaan de hele huiskamer door. Momenteel is ze bezig haar pluche hondenmand te slopen. Het piepschuim moet er gewoon uit! Verder merken we dat ze behoorlijke drang heeft om te bijten. Er komen tanden door en dat zuyllen we weten ook. Soms gaat ze hier te ver in en dan moeten we haar corrigeren. Sowiezo willen we haar kunnen vertrouwen rond andere mensen en kinderen. Verder is ze nog niet helemaal zindelijk. Dit kan soms storend zijn. Met name in het begin poepte ze nog binnenshuis maar dat kan normaal zijn bij verandering van woonruimte. Dat is nu wel over, ze weet nu dat dat uitsluitend buiten mag. Maar het binnen plassen doet ze nog dagelijks, terwijl ze vaak genoeg wordt uit gelaten. Ook merken wij dat ze extreem veel behoefde heeft aan water. We denken eraan om voor de zekerheid even langs de dierenarts te gaan om zeker te weten dat ze geen suikerziekte heeft ofzo. Ze kreijgt i.i.g na tienen 's avonds geen water meer en ze wordt zo rond elven voor het laatst uit gelaten. Meestal gaat dat wel goed. Verder wordt ze, iedere keer als ze buiten haar behooefte doet, goed beloond. Kaya is nog steeds bang in het donker. Ze weet niet hoe snel ze thuis moet komen als we na zonsondergang naar buiten gaan. Ten opzichte van andere honden gedraagt ze zich steeds beter. Ze is steeds minder onzeker en durft steeds meer andere honden te benaderen. Overal waar we komen krijgt Kaya ontzettend veel aandacht en trekt ze veel bekijks. Er wordt ons zo vaak gevraagd "Wat voor ras is dat?" en opmerkingen als "Wat een bijzondere hond" en "Wat een mooi dier, heel bijzonder" zijn aan de orde van de dag. Gisteren werd zelfs door iemand gevraagd "is dat een hond?" Mensen vinden haar iets van een jakhals of hyena weg hebben. We kunnen ons er wel iets bij voor stellen. Verder, zoals ik al zei, we hebben het er maar druk mee. Kaya blijkt zich als een echte clown te ontpoppen. Ze provoceert graag en heeft nog steeds dagelijks haar gestoorde bijt-kwartier. Dan ligt ze op de bank te kronkelen en hapt ze al blaffen naar alles dat beweegt, inclusief haar eigen staart en poten. Maargoed, zoals gezegd, soms gaat ze hierbij te ver. We denken eraan om met haar op hondentraining te gaan. Dat schijnt voor zowel hond als baasje erg goed én leuk te zijn. Honden hebben het er erg naar hun zin en je lacht je natuurlijk rot om al die ongehoorzame types met hun baasjes er achter aan! Verder hebben Kaya en de katten elkaar inmiddels leren tolereren. Met Dinkie (de oudste) loopt het wel eens op een aanvaring uit maar de kat staat zijn mannetje en Kaya maakt hem niks. Plien (ons kleine vrouwtje) blaast wel eens als Kaya te dicht bij komt maar ze zorgen allebei er wel voor dat ze elkaar niet in de weg lopen. En dan is er nog Pollewop (onze Boheem) die liever buiten woont. Als hij binnen komt om te eten dan is hij ontzettend op zijn hoede voor Kaya. Hij is bang voor haar en daar maakt Kaya dankbaar gebruik van. Als Pollewop binnenkomt dan gaat Kaya met een noodgang er achteraan en dan is Pollewop weg. Kaya maakt daar een sport van en lijt daar enorm van te genieten. De kreng! Maar we houden ontzettend veel van haar en zouden haar niet meer willen missen! Nou, tot zover dan maar weer het wel en wee van Kaya.

Maggie is op 2 april aangekomen in Nederland en ligt hier al prinsheerlijk te slapen in haar mandje. Zo te zien heeft ze het prima naar haar zin. We zijn dolblij dat deze lieve schat zo'n fijn gezin heeft gevonden waar ze met heel veel liefde wordt ontvangen.

Donny

Hier weer een berichtje over Donny. Wij hebben sinds kort een stacaravan gekocht in het drenths friesche wold een heerlijk plekje voor ons en de hondjes om even weg te zijn uit de dagelijkse sleur. Donny vindt het daar helemaal top hij kan lekker in een tuin ravotte we hebben een grote plek van ongeveer 200 4kante meter met lekker gras en bomen. aan de overkant van de camping is een groot bos dus we kunnen heerlijk met jimmie en donny wandelen. In auto gaat prima het is bij ons  vandaan ongeveer ander half uur rijden hij gaat heerlijk liggen slapen en wordt pas wakker als we er zijn. Het is de bedoeling er in de weekenden naar toe te gaan en van de zomer met de vakantie ook. Ik doe er een paar foto s bij van Donny hoe hij het heeft gehad. heel veel groetjes van ons en pootjes van donny en jimmie

Hier wat nieuws over Nacho. Onze vrolijke viervoeter is letterlijk en figuurlijk nog een held op sokken met z’n witte vlekken rond z’n poten en omdat ie zich erg stoer gedraagt, maar vaak vind ie een hoop dingen toch nog wel eens een beetje eng! Het is ook leuk om te lezen hoezeer hij op zijn broertjes en zusjes lijkt en helemaal op Kaya. Nacho is ook nog steeds heel speels en heeft zelfs na een flinke wandeling met een hoop gestoei met andere honden altijd nog energie over om thuis nog even de boel op stelten te zetten voordat hij in een diepe slaap valt. Daarnaast heeft Nacho ook regelmatig een “bijtkwartier” en is hij ook dol op knuffels en op z’n piepende balletje die hij zelf uit een speeltje heeft verwijderd! Ook wij krijgen regelmatig de vraag “Wat voor ras is dit?” en meestal zijn de mensen er helemaal gek van of ze vinden t helemaal niks (de vergelijking met een hyena is niet ongebruikelijk). Ook horen we vaak dat ze z’n vacht zo zacht vinden en z’n oortjes zo grappig. Deze staan namelijk soms omhoog, meestal als hij aan t stoeien is, maar soms hangen ze ook, net als een collie. Ook heeft Nacho een nieuwe hobby gevonden sinds de musjes en een paar duiven een voederkoker ontdekt hebben in de tuin. Hij gaat dan in jachtstand en sluipt naar de achterdeur en als deze openstaat, opent hij vaak de aanval en trekt een sprint de tuin in. Voorlopig zijn de vogels nog sneller, maar wie weet in toekomst, want hij wordt ook met de week sneller en kan herders en labradors al goed bijhouden! Alleen van water moet Nacho niet veel hebben, zwemmen doet hij niet (Als hij met een labrador speelt en deze springt het water in, blijft hij zeer geïnteresseerd kijken, maar waagt zich zeker niet het water in) , maar de laatste tijd vind ie het niet zo erg meer als je hem voorzichtig nat maakt om hem een beetje schoon te maken. Hoewel we hem nog geen 3 maanden hebben kunnen we hem echt niet meer missen en heeft hij duidelijk z’n plek in t gezin gevonden! Groeten en een knuffel van Nacho en z’n baasjes

Eindelijk dan een paar kiekjes van Loeloe in Tilburg! Op zaterdag 22 maart mochten wij haar dan eindelijk gaan halen. De heenweg naar Tiel verliep zoooo langzaam , met 2 van onze 3 dames achterin. Eenmaal binnen bij onze gastvrouw klikte het meteen, en Loeloe was precies zoals we haar hadden voorgesteld: een levendig, lief en onderdanig hondje, met aparte lichte oogjes, en een echt Bolletje Piekhaar. Ze liet zich goed aaien, en we mochten haar mee naar huis nemen. Het riempje wat we hadden gekocht was te groot, dus mochten we een ander meenemen. Eenmaal bij de auto durfde ze er niet in. En nu zit ze er voortaan als eerste in!!! Thuisgekomen poepte ze meteen in de kamer van spanning, en ging het hele huis besnuffelen. Inmiddels is ze helemaal gewend, kent de vaste uitlaattijden en rondjes, en hebben we haar kussen verruild voor een nieuwe zachte mand. Met onze kat Boesboes gaat ze graag buiten wandelen, binnen jaagt ze hem helaas het hele huis door. Eten doet ze super( onverzadigbaar!!, en schooien kan ze als de beste!!). Haar slaapplek is op het voeteneind ....van ons bed!!! Met de andere honden uit de buurt wordt ze snel vriendjes, ze heeft al heel wat speelkameraadjes. En binnen verstopt ze al het eetbare wat ze vindt (broodkorsten bijvoorbeeld) op de meest onvoorspelbare plaatsen, hahaha!!!Op een vaste plek tijdens de uitlaatrondes mag ze los, en...zoeffff... dan rent ze er op los, net een haasje. In bad gaat ze niet zo graag, maar in  modderplassen des te liever!!!! Iedereen in ons gezin is dol op haar, maar ze is mama's maatje!!! SOZA, bedankt voor deze geweldige meid die ons gezin compleet maakt! En willen we eerdaags een maatje voor haar,.....wie weet!!!!

Chui (voorheen Daniel)

Hier even een berichtje uit Leeuwarden. Alles gaat fantastisch, die kleine donder voelt zich hier al helemaal thuis.
De terugweg heeft hij de hele tijd lekker achterin opgerold in een deken geslapen. Was zelfs zo dat ik hem wakker moest maken toen we voor de deur stonden. Thuis ging het ook goed Chui en mijn andere hond Moja heb- ben eerst buiten kennis gemaakt. Het gaat hartstikke goed zo nu en dan kibbelen ze even, maar ondanks het lengte verschil bijt Chui goed van hem af. Ook heeft hij zijn eerste bonkje gehad, ik gaf hem een bonkje en daarna aaide ik hem en toen hap.Hij was natuurlijk bang dat ik het weer af zou pakken. Heb toen heel lief tegen hem gepraat en hem ondertussen geaaid, daarna kon ik het bonkje gewoon aanraken. Eten gaat ook goed hij eet alles rustig op, soms laat hij het even staan en eet dan later de rest. Uitgaan is ook geen probleen hij loopt mooi aan het riempje, en elk boompje,paaltje of struikje krijgt een douche. Heb ook een afspraak gemaakt bij de trimmer, hij heeft hier en daar wat kale plekken en zit vaak te krabben en dat is natuurlijk niet leuk voor mijn ventje. Al met al gaat hier hier dus PRIMA en zijn we ontzettend wijs met ons mannetje, en hij hoop ik met ons.
Heel veel lieve groetjes van ons en een hele dikke lik van onze Chui. Houden natuurlijk contact en stuur gauw wat leuke foto's, DOEGGIE en nogmaals bedankt voor ons mannetje. JOSE.

Diezel (voorheen Tibet)

Ik wil jullie graag even laten weten hoe het met mij is. Ik ben nu ongeveer zo'n 10 dagen bij mijn nieuwe baasje en mijn nieuwe zusje Misty. Dat was wel raar hoor, kom je daar aan op Schiphol, staat er iemand enthousiast op je te wachten. Meestal waren ze niet zo blij om mij te zien. Ik ben toen ook maar enthousiast met mijn staart gaan zwaaien en toen mocht ik ook nog eens met haar mee naar huis! Hier werd ik toch wel een beetje zenuwachtig van (zou het een val zijn?) en omdat ik toch al zo nodig moest heb ik op Schiphol wel her en der een plasje en nog wat meer gedaan. Maar dat baasje van mij moest er om lachen en ze ging het ook nog eens op staan ruimen! Die is gek! Maar goed, wij de auto in. Krijg ik 1 of ander tuigje om zo 'vast in de gordel te kunnen',  wat ik in mijn grote verbazing uiteraard heb toegelaten. Hier kreeg ik ook nog eens een snoepje bij dus ik vond het eigenlijk wel prima. Oh ja, ik moet er wel bij zeggen dat ik bijna de vinger van mijn nieuwe baasje eraf hapte. Hallo, zo'n delicatesse had ik al in lange tijd niet meer gehad! Daar heb ik wel een beetje spijt van....maar ik heb gewoon zoveel trek dat ik het af en toe toch nog doe. Ik moet er even aan wennen dat er voor mij altijd eten zal zijn, dat kan ik nog niet zo goed geloven! Komen we daar aan in Zwijndrecht, moet ik in de auto wachten! Bleek dat mijn baasje een ander hondje ging halen. Komt daar ineens een dame naar buiten die ook nog eens op mij leek. Schijnbaar had die mij ook niet verwacht want toen ze in de auto sprong keek ze me toch wel even vreemd aan. Gelukkig gromde ze niet naar me maar later heeft ze me toch wel even duidelijk gemaakt dat dit haar huis is! Vreemde types trouwens, die dames, dan grommen ze, dan gaan ze toch naast je lopen, dan mag ik wel weer van haar bot eten, ik snap er nog niet zoveel van. Komt denk ik wel. Ze gaat trouwens ook steeds in mijn mand liggen, alsof alles van haar is. Van de week had ze trouwens mijn bot gestolen, of had ik het nou van haar gestolen?!Uhhh.... Mijn vrouwtje denkt af en toe dat ik een rotweiler ben omdat ik flink kan grommen en best aan de lijn kan trekken met mijn kleine, magere lijfje. Maar ik moet de buurt toch even laten zien wie ik ben? (Ik hoop alleen niet dat ze erachter komen dat onder de plak zit bij Misty). En als ik dan even gesnuffeld heb is alles trouwens prima in orde, dan ga ik zelfs kwispelen. Dus?.... Mijn vrouwtje vind dat ik bij moet komen. Dit is wel lastig. Het kost me namelijk veel energie om haar overal achterna te lopen. Ik blijf overal in haar buurt, straks gaat ze weer weg! Dat zal me echt niet overkomen! En dat autorijden vind ik ook zo leuk, dus die laat ik niet meer gaan. Soms struikelt ze soms trouwens bijna over me. Misschien moet ik toch maar iets meer afstand nemen. Maar ja, het is ook zo lekker om snoepjes en een aai over mijn bol te krijgen, daar doe ik het voor he! Ik heb ook een lieve opa en oma, daar ben ik van de week geweest. Die hebben ook snoepjes in huis! En een chagerijnige kat die jaloers is als wij er zijn. Lekker laten chagerijnen, die negeer ik gewoon! Nou, volgens mij weten jullie nu dan wel een beetje hoe het met mij gaat. Ik zit nu trouwens ook weer lekker aan een bot te sabbelen. We gaan lekker zo weer wandelen en wie weet kom ik dan nog andere hondjes uit de buurt tegen om mee kennis te maken. De meeste kennen mij al! Ik luister trouwens best al goed naar mijn vrouwtje als ik begin te grommen. Ik houd er snel mee op want ik wil dat ze een trots baasje is. En zitten doe ik ook al op commando. Of zou ik vanzelf gaan zitten omdat ik moe ben als ze achter elkaar 'Diezel, zit!' aan het roepen is? Ach, het werkt in ieder geval. Ik hoop jullie te zien op 5 of was het 6 april? Ik ben nu aan het werk om wat meer vet op mijn lijf te kweken zodat ik er dan goed uitzie. Mijn zus Misty komt ook mee. Ik hoop dat ze dan niet zo bazig doet, is niet zo goed voor mijn imago. Hoewel ze het soms ook al voor me opneemt, dus dat komt denk ik wel goed. Heel veel pootjes van Tibet die nu Diezel heet! P.S. En groetjes van mijn baasje Wendy.

Gino, het pupje van Romy mag bij haar opvanggezin blijven met haar moeder Romy, en oom Rakker en tante Sofie (zie onder)

Kettinkje arriveerde 13 februari (eigenlijk 14 februari... ) op schiphol. Hiernaast met haar nieuwe baasje direct na aankomst.

Lucky (nu Jazzy)

Hier een bericht over Lucky. Die voorheen niet zo lucky is geweest, vandaar dat ze nu Jazz(y) heet. Ik kwam Lucky tegen op de site van het dierenasiel in Eindhoven. Mijn eigen Galgo "LuKai" had ik moeten laten inslapen na een hoop ellende met epilepsie aanvallen. Ik riep dat ik nooit een andere hond meer wilde aangezien ik zoveel van deze hond hield... Maar ik miste hem zo! Geen windhond in huis is geen leven in huis. Ik begon op internet naar de bekende Greyhound stichtingen te surfen en heb weer heel wat traantjes laten vloeien bij al het leed wat ik tegen kwam. Ik wilde mijn zak hondenvoer naar het asiel brengen dus keek ik even op de site van het asiel. Typte "zoeken naar windhonden" in en daar stond Lucky! Ik was verliefd! Maar ook heel nuchter want ik wilde in verband met mijn gezondheid niet weer een hond met heeeel veel problemen. Op de een of andere manier kon ik niet los komen van haar en maakte een afspraak om haar te ontmoeten. Mijn dochter van 14 jaar mee. Duidelijk verteld dat de kans klein was dat Lucky mee ging want god weet wat er allemaal met haar zou zijn....  Bijna helemaal niets dus!  Een heerlijke rustige hond die alleen maar wilde knuffelen. Het enige was dat ze bang is voor rijdende auto's waaruit bleek dat ze uit de auto was gegooid...Oke, dat was te overzien... Vertrouwen geven en nog eens vertrouwen geven. Dat had ik al bij mijn vorige Galgo geleerd. Deze was zwaar mishandeld geweest, plaste al als er een man binnen kwam. En dat was ook allemaal goed gekomen.  Ik had geen identiteitsbewijs mee dus ze moest nog 1 nachtje terug naar haar verblijf in het asiel. Dat was erg, ze kleefde tegen mijn dochter aan toen ze mee werd genomen. Zo van: Nee, ik wil met jou mee!!!!! De volgende dag haalde we haar op en kregen te horen dat ze eerst van een stichting was geweest (Soza) en dat deze mensen, die zo'n goed werk doen, haar met veel vertrouwen hadden geplaatst bij een gezin in Nederland. Maar helaas hadden deze mensen niet veel goeds met haar in zin want ze werd dus gedumpt en zo is ze in het asiel terecht gekomen. Via haar chip kon het asiel de eigenaren achterhalen. Maar deze zeiden doodleuk dat ze geen hond hadden. Lucky is nu 2 weken bij ons. Ze slaapt in een heel lekker zacht mandje en is daar niet uit te slepen! Alleen als ze wil dollen met onze chihuahua (Pepper) dan pakt ze haar knuffel-aap en gaan ze samen touwtrekken! Dat Galgo's niet met kleine hondjes kunnen is dus ook uit de wereld te helpen.  In het begin schrokken we ons kapot want kleine chihuahua was gewent over zijn vorige grote vriend heen te kunnen lopen. Alleen deze dame pikte dat niet en viel hem aan met een hoop gegrom en 2 lange poten...Mijn mand, dus weg wezen!! Heb ik eindelijk een eigen plaats laat ik het niet afnemen. En nee, mijn knuffel krijg je ook niet want dan hap ik! Niet echt gezellig, dus ik de volgende dag op de grond met mijn knieen gebogen zodat kleine Pepper er tussen weg kon duiken als het uit de hand mocht lopen... En voorzichtig het speelgoed in Lucky haar mond en maar vertellen hoe goed het was als die kleine er ook aan kwam.  Na een dag of twee met z'n drieen spelen ging ik er naast staan kijken, en ging het spelen heel leuk. Heel af en toe gaf Lucky nog wel een knauw maar dan zei ik "Nee, rustig" en vervolgens ging het steeds beter. Nu weet Lucky ( Jazzy) dat ze de chihuahua niet mag op eten. Maar dat ze ook het kaas niet van haar brood af hoeft te laten eten! En dat deze chihuahua geen bedreiging voor haar eigen geluk is. Het spelen gaat nu heel goed en als ze het niet leuk meer vindt  kijkt ze op een bepaalde manier naar Pepper en weet Pepper: tot hier en niet verder! Ze had wat wondjes op haar borst en pootjes. Waarschijnlijk van de val uit de auto of van de betonnen vloer, maar die helen goed. Andere honden vindt ze nog een beetje spannend maar ook dit gaat iedere dag beter. Ze heeft vanaf dag 1 de hele nacht geslapen zonder te janken. Ze sloopt niets in huis. Heeft besloten dat de boven verdieping (huiskamer) haar domein is en dat ze beneden in de hal s'nachts kan plassen. Vinden wij niet zo'n succes dus vanaf heden slaapt ze s'nachts in een bench. Overdag kan ze rustig alleen en vrij in huis lopen. Maar de chihuahua sluiten we op in zijn bench, want dat risico nemen we natuurlijk niet. Jazzy is nu een gelukkige Galgo en blijft voor altijd bij ons!!! ZE IS ECHT EEN CADEAUTJE!!!!  Veel succes gewenst met het geweldige werk wat jullie doen! Groetjes, Nancy en familie.

Laura

Midden in de nacht zijn mijn moeder en ik Laura op gaan halen op Schiphol. Van daaruit hebben we Laura meegenomen naar haar nieuwe thuis. De eerste paar dagen dat Laura bij ons was heeft het huis hier vol bezoek gezeten; iedereen kwam op kraamvisite. Laura vond alle aandact die ze kreeg heerlijk en ’s avonds lag ze uitgeput en voldaan in haar eigen mandje te slapen.  Al vanaf het moment dat ik haar ben gaan ophalen was ze onafscheidelijk van mij. Dit viel de dierenarts ook op. Dat is natuurlijk erg leuk en aandoenlijk, maar wel iets wat je een beetje moet afleren. De eerste weken heeft ze continue achter me aan gelopen, ze was zelfs een beetje aan het joekeren als ik even naar het toilet ging. Ik denk dat ze een beetje last heeft van verlatingsangst. Dit is ook helemaal niet gek als je nagaat wat zo’n hondje allemaal heeft meegemaakt!!!  De eerste paar dagen heeft ze een flinke inhaalslag met eten gemaakt. Ze at het dubbele aan brokken van wat mijn oudere hond, Bruno, normaal eet. Daarnaast zijn ze natuurlijk de eerste dagen flink verwend met koekjes en andere snoepjes. Bruno moest wel even wennen aan Laura. Hij kreeg eerst alle aandacht en nu moet hij die aandacht delen. Ook Laura moest even aan Bruno wennen. De eeste paar dagen bleef ze nog uit zijn buurt en gromde ze af en toe naar Bruno. De katten vindt ze (nog steeds) erg interessant. Als wij in de buurt zijn laat ze de katten met rust, maar als ze de kans krijgt gaat ze erachter aan. Laura heeft echt een jachtintsinct, ze probeert ook regelmatig buiten vogels te vangen (wat natuurlijk nooit lukt)! Al gauw werden Bruno en Laura vriendjes. Laura is nu zelfs zo op hem gesteld dat ze alles doet wat hij doet. Ze sjouwt continue achter hem aan en ze wil voortdurend bij hem in de buurt zijn. Ze kruipt elke dag bij hem in zijn mand en gaat dan lekker tegen hem aan liggen. Ook als ze op haar donder krijgt, gaat ze achter hem schuilen. Ik denk dat ze Bruno als haar grote beschermengel ziet...

Boomer is 5 februari aangekomen op Schiphol, ze heeft het reuze naar haar zin bij haar nieuwe baasjes en kan het prima vinden met de kinderen des huizes. Samen rossen ze vol gas door de grote tuin, waarna ze uitgetelt in haar mandje in slaap valt.

Winny (voorheen White) is liefdevol opgenomen in haar opvanggezin en mag daar blijven!!! Ze heeft het erg naar haar zin en springt graag over alle hoge hekken die ze tegenkomt. Haar baasjes zijn dus nog even druk met de tuin Winny-proof maken maar binnenkort volgen er foto's en verhalen.

Lucky (voorheen Flokje)

Hallo lieve mensen, hier even een berichtje van Lucky, het gaat nog steeds erg goed! Af en toe pik ik de kattenmand in en als ik nat geregend ben drogen ze me af en rollen ze me in m'n dekentje,blijf ik heerlijk liggen tot ik droog ben. mijn vacht is alweer flink gegroeid en heb allemaal slag. het eten (ik geef haar fokker for small dogs) VIND IK OOK LEKKER! met de poes ben ik beste maatjes als ze maar van mijn eten af blijft, maar ze mag wel mee wandelen. ik loop heel vaak los en luister heel goed. ook heeft vrouwtje voor mij gekocht....een echte hondenstoel (BAKJE) met bevestiging aan de hoofdsteun  zodat ik niet door de auto rol ,want ik ben tenslotte maar klein. ik zit daar heerlijk in en kan er ook in slapen. dus een heerlijk leven, het is heel fijn dat haar komst zo mooi samen viel met de periode dat ik zonder werk ben, we vonden de nieuwsbrief ook heel mooi om te lezen , en willen zeker 6 april aanwezig zijn om Gino te ontmoeten,en mee te wandelen met de Kwispelparade!!!

Jack (voorheen Orlando) Met Jack gaat het hartstikke goed, net toen ik op het punt stond om naar de dierenarts te gaan om zijn hechtingen te laten verwijderen had hij ze er alweer zelf uitgehaald...( hij voelde het vast dat ik naar de dierenarts wilde...hihihih). Maar het ziet er hartstikke goed uit, dus heb ik het maar zo gelaten... Het gaat steeds beter met ons manneke en heeft inmiddels goed zijn draai gevonden..Lulu is hem echt de baas, als ze de kans krijgt gooit ze hem van de bank of pikt ze zijn mand in (die van haar is namelijk kleiner....) Ook pikt ze jack zijn speeltjes, legt ze in haar mand en gaat er dan vervolgens boven op liggen.... ja het is er 1tje...En Jack... Jack vind alles best wat Lulu doet, hij laat haar maar gaan, als ze boven op hem gaat liggen gaat hij niet eens onder haar vandaan... hij is zo'n eitje wat dat betreft.... als hij op "haar "plekje op de bank ligt schuift ze net zo lang met haar kont dat hij eraf valt, nou en jack staat dan gewoon op, springt op de bank en gaat in het andere hoekje liggen... het sulletje, Lu krijgt dan op haar kop en jack zit me aan te kijken of hij wil zeggen: "laat maar mam, ik vind het wel goed hoor". Nee jack is een schat, buiten gaat ook steeds beter, hij schikt niet meer van iedere fietser( hij gaat niet eens meer aan de kant...) en de auto's bekoren hem ook niet meer.... vreemde geluiden laten hem nog weleens in een hoekje kruipen, maar een aai over zijn bol en het gaat weer goed...Los lopen gaat nog niet... hij gaat alle kanten op behalve de goede, wel loopt hij los op de honden uitlaat plaats,maar als ik per ongeluk zijn riem los laat rent hij gelijk naar ons huis, op zich is dat wel prettig alleen kijkt meneer echt niet links en rechts met oversteken... dus dat is gevaarlijk... nee voorlopig blijft meneer aan de lijn....Ook heeft hij nu eindelijk door hoe leuk een bal kan zijn, eerst legde hij zn bal in zijn mand en ging er alleen maar naast liggen, nu begrijpt hij ook dat het heel leuk is om er achter aan te rennen en gaat hij er ook echt mee spelen... eigenlijk best zielig te weten dat Jack niet eens wist wat hij met een bal moest doen... arme kind... Alleen is jack niet gewend om "straf" te krijgen, als ik mijn stem verhef naar hem ( vooral toen hij pas mijn rietenstoel te grazen had genomen...)plast hij gelijk,je ziet dan gelijk een soort angst in zijn oogjes.... Nu proberen we hem in zijn mand te zetten als hij iets heeft gedaan wat hij niet mag en hem alleen maar boos aan te kijken... dan plast hij niet maar begrijpt wel dat het niet mag....
 
Kortom, met Jack gaat het super ( heb mijn handen voller aan Lulu dan aan jack...)
hij komt echt tot rust en is een heerlijk ventje.....
 

Romy is geplaatst en woont samen met Sofie en Rakker in Nederland, hier met zoon Gino en op de achtergrond Rakker

Sofie is geplaatst en woont nu samen met Rakker en Romy bij een fijn gezin in Nederland.

Rakker is geplaatst en is samen met zijn adoptiezusjes Sofie en Romy in Nederland bij een hele lieve familie,

Goldy is sinds begin december bij haar baasjes en kan haar geluk niet op!

Shaggy

Heb altijd puur op gevoel mijn dieren uitgekozen en dat was met shaggy ook het geval.Dat koppie......dat zegt gewoon dat we bij elkaar horen!!!Shaggy is zonder enige twijfel het meest gezellige,ongecompliceerde,best aangepaste,grappigste hondje dat ik ooit heb gehad!Hij is supergemakkelijk,zindelijk,geweldig in de auto waar hij al in zit als het portier open gaat,slaapt de hele nacht keurig in zijn mandje,is op straat nergens bang voor terwijl tractoren toch rakelings langsdenderen,gedraagt zich bij de fysio alsof hij nooit anders gedaan heeft......en zo kan ik nog wel even doorgaan.Het enige dat nog moet worden bijgeschaafd is dat hij aan de riem meent dat hij mij en de andere 3 op sleeptouw moet nemen en dan is het 8,2 kilo pure power!De andere honden vinden hem vreemd,alleen al omdat hij tennisballen opraapt,maar hardstikke leuk.Het is shaggy die aangeeft hoe ver zij mogen gaan want als het aan de collies ligt kan het niet amicaal genoeg.Kortom,we zijn hier allemaal hardstikke blij met die kleine jongen,die al behoorlijk is ingeburgerd.We houden jullie op de hoogte en sturen vast nog wel een keer leukere foto's.Voor nu de groetjes van Shaggy & Co.
 

Doedel en Sammy zijn samen geadopteerd en zijn sinds 14 november in Nederland . Ze hebben het vreselijk naar hun zin bij hun nieuwe baasjes en de nieuwe baasjes zijn dolgelukkig met deze 2 schatjes.

Hallo, even een berichtje over Sandy. Sandy maakt het heel goed. Ze luistert goed, is zindelijk en eet sinds een paar dagen normaal  ( In het begin slokte ze het eten naar binnen zo snel als mogelijk, maar ze went er nu aan dat er altijd water en brokjes staan) Het is zo'n lief hondje, en wilt het liefst de hele dag op schoot zitten en lekker geaaid worden. In het bos rent ze achter mijn andere hondje aan en ze weet precies waar ze moet stoppen zodat ik haar de riem weer kan omdoen om over te steken. Ze is een beetje jaloers als ik Binky (mijn andere hond) aai en probeert hem dan weg te duwen om alle aandacht te krijgen, maar verder spelen ze leuk met elkaar en ook het alleen zijn smorgens gaat perfekt.We hebben allemaal enorm veel schik met die schat. En Sandy begint zelfs (het lijkt wel spinnen haha) als we haar lekker verwennen.

Bedankt jullie daar voor dat lieve schatje en heel veel succes verder, ikzelf maak veel reklame hier voor jullie site, en zal dat blijven doen omdat ik het geweldig werk vind.

Groetjes van Loes Adolfs en uiteraard een pootje van Sandy

Angel (voorheen Blanca) hier links op de foto met rechts zusje Snowy. Hier op vakantie in Limburg waar ze heerlijk konden ravotten!

Shakira heeft een heel fijn thuis gevonden. We hebben haar van de week nog even gezien, ze ziet er prachtig uit en begint al wat van haar angst naar nieuwkomers te verliezen. Ze krijgt steeds meer vertrouwen en we wensen haar en haar lieve baasjes nog een lang en gelukkig leven samen.

Boris

Hier een klein berichtje van Boris, gister was hij erg druk en moest om het uur plassen, vandaag is het eigenlijk al of we hem heel lang hebben, het gaat supergoed met Max, de kat wil hij nog wel achterna zitten, maar dat is even nieuw, alleen de konijnen vind ie wel heel erg leuk of lekker? We hebben het echt getroffen met Boris, dat vinden we allemaal.

Bruno

Bruno is 6 oktober naar Nederland gekomen in een opvang gezin. Ze waren echter zo dol op dit aandoenlijke ventje dat ze besloten hebben om Bruno te adopteren. We zijn heel blij dat dit heerlijke mannetje zulke fijne baasjes heeft getroffen en wensen zowel Bruno als zijn baasjes heel veel geluk met elkaar.

Bobby nu Sef

Hoi, ik ben Sef, de ontzettend-niet -stoere-maar-met-hoog-aaibaarheidsgehalte-spaanse-(tot-aan-mijn-buik)-waterhond. Al sinds september 2007 ben ik nu 'one of the happy dogs' die hier in NL een baasje gevonden hebben..Ik kan in het heel kort vertellen hoe het met me gaat...SUUUUUPERRRRR! Maar aangezien ik graag van me laat horen, breid ik de info nog wat meer uit.. Eigenlijk ben ik vanaf dag 1 helemaal ingeburgerd..maar als enigste mannetje moest ik de vrouwtjes (Lotje en Beau) nog ff voor me winnen. Lotje zag al snel 'n goeie speelkameraad c.q. ligkussen in mij en Beau, al wat ouder, keek me met enige diepe zuchten aan en liet me maar blij zijn..No Problemo dus..  Om niet al te verwend over te komen, begraaf ik mij nog regelmatig in vuilnisbakken, gezellig samen met Lotje. Ook keukenlades zijn geen enkel probleem. openmaken  leegroven en weer netjes dichtschuiven.. Ondertussen lust ik alles van de nederlandse keuken, zelfs 'n pakje boter, chocolade paashazen en 'n zak pepermunt passen hierbij. Dik word ik er niet van, want we wandelen wat af..met als favoriet het bos (en soms het strand):  rennen, rennen, rennen, rennen, rennen, en oh ja..Lotje pesten..heerlijk is dat..Snuffelen heb ik amper tijd voor. Luisteren doe ik eigenlijk best wel goed..vooral sinds mijn eerste cursus Gehoorzaam in het Nederlands, snap ik nu ook beter wat ze zeggen. Mijn baasjes zijn erg lief, ze mogen bij me op de bank zitten en 'sochtends liggen ze zelfs soms in hetzelfde bed als ik..ik laat ze dan maar gewoon liggen..en anders duw ik ze wel weg. ..weet je..ik geloof soms dat ik al bijna niet meer weet hoe het was in Spanje..ik ben elke dag blij,heb goeie zin,enthousiast,vol energie..waarom dan aan slechte dingen denken? Maar aan Gino, Karin en alle andere vrijwilligers, ben ik niet vergeten en wil ik nog een speciale dikke knuffel en poot geven, omdat ze mij een nieuwe kans hebben gegeven.. GRACIAS!! ..namens alle uitverkoren happy dogs..

Laila

Het gaat al redelijk goed met Caley (voorheen Laila). De eerste 2 dagen heeft ze veel binnen geplast maar dat is nu over, soms heeft ze nog wel eens ongelukjes, voornamelijk omdat ze dan heel erg blij is om je te zien. Ze wist al snel waar haar plaats was. Alleen ’s nachts kon ze niet alleen slapen. Dit heeft anderhalve week geduurd en nu slaapt ze alleen. Binnen luistert ze al redelijk goed alleen als ze buiten is luistert ze heel erg slecht. Ze is ook heel erg druk, vooral buiten, ze loopt kris kras door elkaar of heel dicht bij je zodat je wel eens op haar poten staat of over haar heen struikelt. Ze is wel een echt jagertje, dit is ook een van de redenen dat ze nog niet buiten los mag lopen want anders gaat ze of achter konijnen aan of er vandoor, plus ze moet eerst nog eens heel goed leren luisteren. In het begin was ze wel heel angstig voor andere honden maar ook mensen, als ze te dicht bij kwamen dan ging ze dicht tegen je aan lopen of vlak achter je staan om bescherming te zoeken. 2 Weken later gaat het al een stuk beter met andere honden ze loopt nu ook gewoon door. Als mensen haar buiten willen aanhalen dan wil ze nog wel eens terug deinzen, maar dat doet ze bij mij en bij mijn ouders ook nog. Ze houdt heel erg van spelen, haar 2 favoriete speeltjes zijn een beer en een dinosaurus, en haar nieuwste speeltje een rode bal. Wat ze ook wel eens doet als ik haar uitlaat dan begint ze in het gras of op straat te rollen, zelfs door de honden poep heen. Ze kan ook al zitten en pootjes geven. Ze springt zelf ook al in de auto als ze meegaat, en dan ligt ze rustig op de achterbank te slapen. Na de eerste week zijn we al bij de dierenarts geweest om haar in te laten schrijven, en heeft hij haar meteen ook nagekeken. Op 13 november wordt haar gebit gereinigd. Alleen 4 dagen daarna heeft ze een soort aanval gekregen, waardoor ze niet kon lopen, elke keer als ze op wilde staan viel ze om en begon ze ook te zeveren. En ze reageerde ook niet, het zag er heel eng uit. Het heeft ongeveer 15 à 20 minuten geduurd. Pas toen we in de auto zaten werd ze rustiger. Het leek op een epileptische aanval maar toen ik de aanval omschreef dacht de dierenarts niet dat het dat was. Hij heeft wel even haar urine getest omdat ze toch geplast had en daar blijkt uit dat ze een last heeft van blaasgruis. Het kan dus zijn dat de aanval met pijn te maken had van de blaasgruis omdat het net glasscherven zijn, maar dit kon hij niet met zekerheid zeggen. Ze heeft nu ook speciale voeding gekregen voor de blaasgruis om te kijken of het zo weg gaat. Nu is het afwachten of ze weer zo’n aanval krijgt, ik hoop natuurlijk van niet. En elke dag gaat het steeds beter met haar. Groetjes aan iedereen en een poot van Caley.

Piper (nu Dicha) (links)

Even een berichtje om te laten weten dat het erg goed gaat met Dicha. Het is een schat van een hondje, echt een lot uit de loterij !!! In het begin wat bang maar dat was snel over. Ze is na 1,5 week bij ons thuis meegegaan op vakantie en dat ging super goed. In de camper naar Frankrijk en Italie. Ze heeft gezwommen en lange tochten gemaakt in de bergen. We dachten dat ze misschien geen conditie zou hebben maar ze heeft een hele goede conditie. Ze klauterde de hele dag zonder problemen in de bergen en ze vond het heerlijk. In de auto is ze erg makkelijk en ook in de trein, boot en restaurantjes ging het super. We hebben haar echt overal mee naar toe genomen en ze loopt ook de meeste tijd niet meer aangelijnd. Ze luistert echt naar haar naam ! Ze is erg lief met alle soorten dieren en ook mensen vindt ze erg gezellig. Ze zit graag op schoot en in de camper had ze al snel ons bed gevonden om op te slapen. We hebben alleen ontdekt dat ze erg bang is voor mannen met een baseball petje op dus daar zal ze geen prettige herinneringen aan hebben en van schoten met een geweer (dat ontdekte we in Italie) of het knallen van ballonnen schrikt ze erg. Ze is volgens ons zeker voor de jacht gebruikt want ze graaft erg graag, ruikt buiten alle sporen en heeft een hele goede neus. Verder loopt ze de hele dag met haar staart te zwaaien en volgt ze ons overal. Ook met onze andere hond Bono gaat het super goed. Ze spelen al heel wat af ! Wij zouden haar nu al niet meer willen missen !

Hummel heet inmiddels Brownie, hij luistert ook erg goed naar zn naam. Het is een heel aanhankelijk, blij en lief kereltje. Was en is nog steeds wat bang van vreemde mensen, als die bij ons thuis komen, met mensen die echt vaak komen gaat het heel goed en komt ie ff begroeten bij binnenkomst. Met onze Cane Corso Baggio gaat het ook prima, soms moet ik Baggio ff indimmen omdat ie te lomp met Brownie wil spelen maar verder gaat het goed. Hij is vorige week voor het eerst naar de kapper geweest, daar is hij gewassen geknipt en gefohnt en ze hebben zn gebitje helemaal schoongemaakt. Dit ging boven verwachting erg goed, deze trimster heeft dan ook zelf 5 zwerfhonden en heeft daar jarenlang mee gewerkt dus ik had er ook vertrouwen in dat dat goed ging. Verder slaapt Brownie snachts altijd in zn bench, dit ging vanaf dag 1 al goed. Als ie te eten krijgt is ie ook helemaal door het dolle, dat is echt twee keer per dag feest voor hem. Hij loopt in het bos altijd los, gaat wel is naar een hond ff kennismaken maar daarna weer snel terug naar het vrouwtje! Ik had me geen liever en aanhankelijker beestje kunnen wensen, ik en mijn kinderen zijn echt heel erg blij met hem we zouden hem niet meer kunnen missen!  Groetjes Eline

Turco nu Perro.
Zijn Nederlandse baasjes zijn superblij met hem. Het is een echte goedzak. Hij loopt iedere dag al los in het bos en dat vind hij heerlijk. Zijn conditie wordt ook iedere dag iets beter. Fysiek heeft hij het best zwaar gehad. Van de dierenarts heeft hij een verlenging van de antibiotica gekregen, want zijn ballen waren nog erg gezwollen en zat nog vol met wondvocht. Gelukkig gaat dit nu iets beter. Langzaam dat wel, maar toch. Hij is gewogen bij de dierenarts en nog even flink nagekeken. Hij zat ver onder zijn gewicht en moet ook gewoon lekker aansterken. Hij wordt dus super verwend (het is heel raar, het lijkt wel of er overal opeens dierenwinkels zijn, waar ik echt ff naar binnen moet...) De bult in zijn nek lijkt ook iets kleiner te worden (waarschijnlijk toch een reactie op een enting). Verder gaat het zeer goed samen met de katten. Daar zijn we natuurlijk heel blij om. Met de kinderen gaat het ook heel goed. Kortom voor ons de ideale hond! Het grappige is dat Perro alles naar zijn mand sleept, al zijn kluiven, flostouwen, ballen moeten in de mand. Af en toe leg ik ze expres in de kamer, dan is hij weer lekker bezig om alles weer terug te slepen. Tijdens één van de wandelingen kwam Perro wilde zwijnen tegen (gelukkig zat er een hek tussen) hiervan was hij echter niet onder de indruk. Auto's vindt hij echter wel heel spannend dus daar moeten we nog iets mee. Maar goed na de vakantie gaan we op cursus dus dat zal wel goed komen.

Hier een berichtje van een maand Nadja. Nadja is een echte mensenhond, ze vindt alle mannen, vrouwen en kinderen lief, en wil graag door iedereen aangehaald worden. Andere honden daar heeft ze het niet zo op, zeven van de tien mag ze echt niet, dus daar moet aangewerkt worden. Zodra er een cursus begint ga ik er met haar naar toe.
De auto is ook niet echt meer een probleem want als ze door heeft dat er niets anders opzit springt ze zelf in de auto en gaat in de bench liggen(de bench die ik eerdaags bij je kom inleveren). Ze ligt het liefst buiten waaraan je kan zien dat ze veel buiten geleefd heeft. Ze heeft me alle vluchtgaten in de coniferenhaag laten zien, dus kon ik een haag van zes meter lang, een meter dik en drie meter hoog vervangen door zestien meter hek te plaatsen/herplaatsen, zij nu happy los in de tuin en ik verschrikkelijke rugpijn.
We zijn net terug van een week Ermelo waar ze heerlijk van de boslucht heeft kunnen genieten.
 

Smokey

Hello everybody !
March last year my boyfriend and I moved from Amsterdam to Torremolinos to start a restaurant. The idea was good and the restaurant is a popular place by now. This spring we decided it is right time to invite some good animals to join us in our house in Torremolinos. Next day by surprise (or providence) a customer visiting restaurant told us there were four abandoned kittens of 4 weeks old in his house. Three of them were already accepted by neighbours. Of course the last one was for us: a little black cat who we named Jueves as the day we got him.
Then after a couple of days in our house Jueves was happy but yet lonely for hours we both spend working outside. One evening we called Gino who is well-known for his passion to help animals in need and he promised he would think of how we get another kitten to join Jueves. And again everything happenned so quickly: a day later he called he was on the way with the cat for us. The cat was some 6 weeks old, ash-grey coloured and to our joy became the very best friend of Jueves in just 5 minutes time. Name searching for the new cat was not as easy as for Jueves but finally we went for Bombay.
So by now Bombay and Jueves are residents of a roof terrace apartment in calle Ramos Puente in central Torremolinos. We are both very happy with the cats and wish you the same with your pets !
Greetings,
Jeff and Peter
Restaurant El Gato
Torremolinos

Woezel is geplaatst via Dutchy Adoptions, die ook voor een liefdevolle tijdelijke opvang hebben gezorgd.

We hopen snel te horen hoe het met haar gaat.

Ook Hope heeft gelukkig een lief baasje gevonden, ook via Dutchy Adoptions!

Sarah heeft via Dutchy Adoptions een fijn nieuw baasje gevonden.

Gypsy, (nu Zusje), is geplaatst via Dutchy adoptions

Zoals beloofd hierbij weer een update over Zusje. Vanavond zijn we naar een recreatiegebied gegaan, ver van autowegen, alwaar we Zus voor het eerst hebben losgelaten. En wat een feest! Als een konijntje racete en huppelde ze door het gras, spelend met mijn honden. En ze heeft gelijk haar doop gehad: kroos is niet om op te lopen... Gelukkig is ze niet snel uit het veld geslagen en huppelde ze vrolijk door, de schat. Heerlijk toch, daar doen jullie het voor! 

Snoetje (nu Diaz)

Jolie

Mouse

Het gaat heel goed met Mouse. Hij is open, vrolijk en nieuwsgierig. Andere, vooral grotere honden vindt hij eng, dan begint Mouse vreselijk te blaffen. Hopelijk gaat dat over. Met Noura samen gaat het ook goed, ze stoeien regelmatig samen. Ook heeft Mouse z'n eerste muis al gevangen.
Gisteren zijn ze beiden meegeweest naar een atletiekwedstrijd van mijn jongste zoon. Noura is altijd bang voor de startschoten, Mouse had daar geen last van.
A.s. zaterdag gaan we op vakantie naar Terschelling. Ben benieuwd  wat Mouse van de duinen vindt met al die konijne-geurtjes, en van de zee.
 

Speedy (nu Sophie)

Hier nog even het laatste nieuws over Sophietje.We beginnen haar nu een beetje te begrijpen en stapje voor stapje wordt het steeds wat makkelijker.Het is gewoon een heel enthousiast hondje en nog erg jong natuurlijk, de dierenarts dacht zelfs nog jonger als op haar papieren stond.

Echt los op een veld zal ze denk ik nooit kunnen met de kleintjes of ze moet al ouder wezen,maar dat hadden we eigenlijk met de andere honden ook toen die nog jong waren.

Ze is echt heel lief maar ook een boef en we zijn allemaal dol op haar!
Ik stuur je nog even een paar foto's mee.Ze is ook gek op Peter en ligt veel bij hem op de bank als hij thuis is en een beetje tv zit te kijken.Ze valt nog wel eens uit naar de anderen als ze rust,maar we weten natuurlijk ook niet wat ze heeft meegemaakt.

De hondenterapeut zegt dat we vooral veel geduld met haar moeten hebben en dat hebben we ook wel. Het gaat gelukkig allemaal wel goed komen.

Peggy Lee (midden)

Het gaat hartstikke goed. Peggy is stapelgek op mijn kleine Schooiertje, een Yorkje en ze spelen veel samen. Peggy luisterde eerst niet als ik hem riep, soms liep hij dan zelfs weg, maar nu komt zij keurig. Soms gaat ze dan nog voor me op haar rug liggen, maar nu blijft ze ook heel vaak gewoon zitten. Ze loopt al ca. 10 dagen los en vindt dat heerlijk. Blijft keurig bij ons in de buurt en blaft niet veel. Is heel goed tegen de katten. Wil buiten wel eens door de vuiligheid rollen, maar als ik zeg dat dat niet mag stopt ze. Ze loopt ook niet meer door de (modder)plassen heen, maar er keurig omheen. Ze leert graag en snel. Is in huis heel rustig en 's nachts hoor je haar niet. De wond van de sterilisatie is prachtig genezen. Likjes geven doet ze graag en veel. Het is echt een hele grote schat. Het is gek hè, maar het is alsof Peggy hier al heel lang is, het is heel vertrouwd. Gigi nog bedankt voor de goede zorgen hè voor Peggy, ik hoefde niets meer aan haar te doen hoor ze was helemaal schoon en totaal vlooien vrij. Groetjes voor jullie allen van Wik

Loeki Knol heeft Peggy-Lee's vlucht gesponsord en heeft zich tevens als vluchtbegeleider opgeworpen, Loeki hartelijke dank!!

Bruno (nu Atos)

Hiernaast tijdens zijn vakantie in Griekenland

Snow (links)

Manchita (nu Sien)

Het gaat steeds beter met Sien. Ze heeft gisterenavond bijna de hele avond bij ons in de woonkamer gelegen. Als ze weer even een ander plekje zocht dan kwam ze even langs met 'per ongeluk' een staart langs je been of zoiets dergelijks. Ze kan zo geweldig relaxt languit liggen. Ze heeft weer goed gegeten en ze heeft zich grondig gewassen. Dat laatste hadden we nog niet gezien. Ze is heel speels en reuze nieuwsgierig. Ze is helemaal niet bang voor Ot, onze zoon, terwijl die i.v.m. middenoorontsteking al toch wel twee keer een flinke keel op heeft gezet. Onze vorige kat vloog naar buiten dan. Ot vindt het ook heel leuk om haar te zien. Leuk voor haar is dat ik ziek ben (we zaten al te geinen: de Spaanse griep) en dus gisteren en vandaag thuis ben. Gezellig samen in/op bed. Wat zou ze toch allemaal al meegemaakt hebben, arm beestje. De eerste foto's zijn gemaakt. Die zal ik binnenkort sturen als bewijs/geruststelling voor Gino dat zijn Mancha het fijn heeft.

Dexter (voorheen Dobbie) op de bank met Terra

9 januari 2007 was het zover en hebben we Dexter opgehaald van Rotterdam Airport.  Hieronder het verhaal van Dexter’s 1^e dag in Nederland: Het is allemaal heel goed gegaan, Dexter keek zijn ogen uit onderweg en halverwege zijn we nog even gestopt om een wandeling te maken. Bij thuiskomst kreeg hij gelijk bij binnenkomst een lel om zijn oren van de poes...(welkom thuis). Terra en Dex zijn dikke vrienden...gistermiddag waren ze niet te houden, rondjes om de tafel rennen, koffie om, bloemen om,  en als ik een brul gaf keek hij heel verbaasd om en ging weer verder met dollen. Uiteindelijk heb ik hem even een uurtje in de bijkeuken in zijn mand gedaan en daar viel hij eindelijk in een héle diepe slaap, en kon hij even bijkomen van álle nieuwe indrukken. S' avonds begon het feest opnieuw .... Na het laatste rondje hebben we ze samen in de bijkeuken gedaan en zijn ze gewoon gaan slapen! Vanmorgen ging hij dus voor het eerst mee naar het bos,  ik heb hem meteen losgelaten en dat ging eigenlijk meteen heel goed, hij liep wel eens per ongeluk met de verkeerde mee, maar als ik hem riep en in mijn handen klapte kwam hij al weer snel aanrennen en werd hij natuurlijk heel erg de hemel in geprezen en volgestopt met lekkers.....en dat weten ze snel! Verder moest er natuurlijk "plaats bepaald" worden in de honden groep maar daar reageerde hij goed op, en accepteert gewoon dat de kleinste (een jack-russel) daar de baas is! Ik was vandaag alleen en dan is het gewoon heel stil in huis, daar reageerde hij goed op, als hij begon te dollen liet ik ze soms even gaan en als ik het zat was kon ik ze makkelijk kalmeren.  Kortom, het is een heerlijke hond!!  Hij moet nog veel leren maar dat gaat helemaal goed komen ( hij kreeg net het commando ZIT en hij deed het meteen!) Hij ligt nu heerlijk te slapen, lekker dicht bij Terra en hij voelt zich volgens mij helemaal op zijn gemakkie!

José en Ko

Mickey heeft eind 2006 ook een nieuw baasje in Nederland gevonden!!

Hij woont in het Noordelijkste gedeelte van Nederland en heeft een poedel "broertje" waar hij mee kan spelen.

Toby in Rijswijk

Toby is een vreselijk lief hondje, vriendelijk, erg aanhankelijk en trouw.

Het gaat erg goed met hem. Hij heeft vriendschap gesloten met mijn jonge poesje, Pluis, die nu 4 maanden is. Hij speelt ermee en likt hem schoon. Hij geniet van het slapen bij mij op bed, maar de andere twee poesjes die ik heb mogen er niet op slapen van hem, hij heeft het alleen recht vind hij met Pluis samen.

Ik ben 2 weken geleden met hem naar het strand geweest om lekker te wandelen, nou prachtig vond hij het. Er was zoveel te zien daar en te spelen, allemaal hondjes en de zee en schelpen.

Geweldig vond hij het. Van een beetje harde wind wordt hij heel erg druk en opgewonden.

Volgens mij heeft hij zijn draai wel bij mij gevonden hoor. Ik ben ook erg blij met hem, geniet ervan. Ik ben inmiddels werkloos en heb dus veel tijd voor hem om te wandelen en te spelen en dat vind hij natuurlijk niet erg.

Yvonne

Woef,wafhallo,
Ik ben Woopy en mijn bazin is Yolanda.
Toen ik nog een klein hondje was, is er iemand geweest die mij aan een boom vastbond. Ik kon nauwelijks liggen. Kreeg het koud en had honger…wat een ellende!!!! Toen kwam er een heel lieve man(Gino) naar me toe ,nam me mee, verzorgde me en bracht me naar een nieuwe bazin waar ik altijd mag blijven. Ik woon hier nu al 8 jaar en heb het enorm naar mijn zin

Mijn nieuwe naam is Sascha.Hoe ik vroeger heette, dat weet ik niet meer. Ik ben uit een auto gezet en wist niet meer waar ik was. Liep te zwerven (geen pretje hoor!!) Maar ik heb geluk gehad: werd opgepakt door dierenvriend Gino en hij stelde mijn toekomst "veilig". Ik woon nu op hetzelfde adres als "Woopy" en vind het er héél "cool".

Winston is een reu van 3 jaar. Hij is langs de autoweg richting Malaga uit een auto gegooid en had praktisch alle botten gebroken. Toen Gino hem zag liggen en stopte, vluchtte hij weg ondanks zijn gebroken pootjes. Gedurende 3 maanden is Gino iedere dag eten en drinken gaan brengen. Pas toen had hij voldoende vertrouwen om zo dicht bij te komen dat Gino hem kon vangen. De botbreuken konden helaas niet meer hersteld worden maar hij heeft er geen pijn van, zijn vertrouwen in vreemden begint nu langzaam terug te komen.Winston heeft inmiddels een nieuwe baas gevonden en woont sinds november 2005 in de bergen van Malaga op een grote boerderij.

Bull (op de foto naast Tachi)

Bull was van engelse mensen die hem letterlijk hebben gedumpt. Een Nederlander heeft zich over Bull ontfermt en hem bij Gino gebracht. Het dier zat onder de ringworm, had diverse infecties en hoge koorts. Pas na een paar maanden en vele dierenarts bezoeken later, leek hij weer wat op te knappen.

Bull is geadopteerd door Spanjaarden en woont nu in Malaga bij Noëlia, haar man Borga en hondje Nora.Hij heeft het daar erg naar zijn zin en komt nog af en toe bij Gino op bezoek.