Hieronder de verhalen van een aantal dieren die bij Gino wonen. Deze honden zijn dusdanig getraumatiseerd dat er voor hen geen nieuwe baasjes gezocht wordt, ze mogen bij Gino wonen, hier zijn ze op hun gemak en voelen ze zich veilig.
Gelukkig zijn er ook heel veel honden en katten die wel het vertrouwen in mensen terugvinden. Voor hen wordt dan een nieuw tehuis gezocht. Kijk bij “Baasje gezocht” voor ons actuele aanbod. De afgelopen jaren heeft Gino al honderden honden en katten gered en bij lieve baasjes ondergebracht. En daar doen we het uiteindelijk allemaal voor! Zie ook “geplaatste honden”.
Marina is in 2008 gevonden door Gigi en Johan in de haven van Malaga. Ze had zichzelf al opgegeven en lag als een zielig hoopje ellende in een hoekje. Onze helden hebben haar natuurlijk meegenomen en laten onderzoeken bij de dierenarts. Inmiddels is ze weer helemaal opgeknapt bij Gino thuis. Marina is een lieve speelse meid die wel altijd wat angstig zal blijven. Helaas blijkt het heel moeilijk een geschikte baas voor haar te vinden, dus tenzij zich iemand meldt, blijft ze bij Gino in de opvang.
Dit is Polo, Gino heeft hem begin 2009 's nachts van de snelweg geplukt. Polo was toen pas 7 weken oud en hoogst waarschijnlijk uit een auto gegooid. Hij had op zijn achterlijfje enorme bloeduitstortingen en vochtophopingen waar hij bijna een jaar last van heeft gehad. Ook had hij pijnlijke pootjes, en was hij verkouden. Door de goede zorgen van Gino en de dierenarts,is het gelukkig helemaal goed gekomen met Polo. Gino's herder Tarik, die normaal niet zo dol is op nieuwkomers (zeker geen reutjes) heeft zich direct vol liefde op de verzorging van Polo gestort. Hij wijkt niet van zijn zijde en heeft helemaal door dat dit hummeltje even een grote vriend en heel veel liefde nodig heeft. Inmiddels is Polo in een puberale sloopfase, wat natuurlijk ook dolle pret is. Voorlopig blijft hij nog bij Gino en is hij Miranda Klopstra heel dankbaar dat zij zolang zijn "foster-baasje" is en zijn verzorging sponsort.
Tequilla heb ik meegenomen uit een dodingsstation vlak voordat ze afgemaakt zou worden. Inmiddels zijn we zo aan elkaar verknocht dat ik geen afstand meer van haar kan doen. Ze is een ruwharig teckeltje en waarschijnlijk geboren in 2005.
Bonnie hebben we uit het asiel gered omdat ze een hele urgente operatie moest ondergaan. Uiteindelijk is ze na een paar maanden aangesterkt. Bonnie kan het met alle honden bij Gino thuis prima vinden en is een echte erfhond: ligt overdag lekker te luieren en duwt 's nachts de volieres een beetje door de tuin en amuseert zich prima. Ze heeft onze harten gestolen en mag bij Gino blijven wonen.
Nando is lang erg zwak geweest. Omdat we denken dat het niet meer helemaal goed gaat komen en hij altijd speciale zorg nodig zal hebben, mag hij bij Gino blijven.
Whoopie: in 2007 uit doding station gered als hondje van 3 mnd was erg mishandeld, ziek en zo vreselijk bang .
Twinky heb ik in 2007 gered uit het asiel, ze zat tussen allemaal grote honden. Ze was zo bang en erg ziek. Ik heb haar laten opereren aan een baarmoeder ontsteking waar ze anders aan dood zou zijn gegaan. Dit is waarschijnlijk de reden dat ze in het asiel terecht gekomen is. Ze is erg klein, heeft misvormde achterpootjes maar kan gelukkig goed lopen. Twinky is een wat bazig dametje.
Bessie is een Basset die niet meer plaatsbaar is. Gino is de enige die ze vertrouwt. Als er vreemde mensen komen is ze uren van slag en eet niet meer. We troffen haar aan in een asiel waar ze met een kapotgeschopte buik en rug stil in een hoekje zat. We hebben haar laten operen en ze mag de rest van haar leven hier blijven, waar ze zich veilig voelt.
Sinds 2 maart 2007 hebben we Bella in de "opvang". Bella was toen we haar vonden een teefje van 6 maanden oud. Ze was verschrikkelijk bang, en het lijkt erop dat ze in haar jonge leven al heel erg geslagen is. Inmiddels begint ze weer een beetje vertrouwen te krijgen.
Brunie is in 1999 met nog 2 zusjes en een broertje gevonden toen ze ca. 6 weken oud waren. Ze zaten met hun blinde moeder, die meer dood dan levend was, in een hol onder de grond. Ik heb de puppies uit het hol gehaald, ze waren doodsbang maar met name Brunie was zwaar mishandeld, haar kaak lag helemaal open. De moederhond was helaas niet meer te redden en moest inslapen. Voor de zusjes en het broertje is een goed tehuis gevonden. Brunie is echter een zorgenkindje gebleven. Ze heeft aan haar mishandeling toevallen en angstaanvallen overgehouden. Het ging echter steeds beter met haar. Brunie is in februari 2010 overleden.
Dama was een gesteriliseerd teefje. Ze is over het hek gegooid, en lag in de heg toen ik haar vond. Ze was uitgedroogd, uitgehongerd, zat onder de teken en vlooien en had (bleek later) een tumor in haar buik. Bovendien had ze net jongen gehad. Na 2 buikoperaties heeft ze het uiteindelijk gered. Dama was een hele lieve en aanhankelijk hond. Dama is in 2009 overleden.
Tachi is in 2001 als pup door mij opgenomen met haar broertje en zusje. Voor de andere pups zijn goede baasjes gevonden maar omdat Tachi nogal ziekelijk was en epilepsie aanvallen had, is ze bij mij gebleven. 
Tijdens een wandeling met de honden in 2001, hoorde ik een vreselijk gejank en gepiep. Dit kwam onder een berg puin vandaan…. Na met blote handen het puin te hebben weggehaald, kwam er een pup van ca 3 maanden onder vandaan. Hij was vreselijk bang en beet van angst. Tarik heeft nooit het vertrouwen in mensen teruggekregen en is geen “mensen”hond.
Ook Dixie is als pup na een Spaanse feestdag (3 koningen) midden in de nacht aan mijn hek gebonden. Ze was zwaar mishandeld en bang. Dixie is al die tijd heel gelukkig bij mij geweest. Dixie is 20 februari 2010 overleden op bijna 15 jarige leeftijd. 
Jeroen is geboren met een broertje en een zusje bij mensen die er niet voor zorgden. Ik heb de hondjes in beslag genomen. Voor het broertje en zusje is een goed tehuis gevonden. Jeroen is echter een zorgenkindje en kan niet geplaatst worden. Woont dus bij mij.
Hondje Tippy is jaren geleden uit een auto gezet. Was erg bang. Ik heb een nieuw baasje voor hem gevonden maar hij kon er niet wennen en kwam terug. Hier is hij op zijn gemak en gelukkig.
Duke is een reu die op kerstnacht 2003 aan de buitenkant van mijn hek vastgebonden zat. Ik kwam op het kabaal af in het holst van de nacht en vond een vreselijk bange hond aan een touw gebonden. Wij vermoeden dat hij tot die tijd aan een veel te korte ketting heeft gelegen waardoor hij nauwelijks kon staan, laat staan kon bewegen, zijn heupen waren hierdoor erg verzwakt maar dit wordt gelukkig steeds beter. Duke heeft een hekel aan katten maar is dol op mensen. Hij is wel een beetje jaloers als de aandacht verdeeld moet worden.
