|
Spaanse verhalen
IN MEMORIAM: ONZE LIEVE MISTY, DIE NA EEN HEEL MOEILIJK LEVEN TOCH GEADOPTEERD WERD DOOR EEN HELE LIEVE VROUW IN NEDERLAND, DIE ALTIJD VAN MISTY ZAL BLIJVEN HOUDEN. MISTY STIERF OP GRUWELIJKE WIJZE IN HET ASIEL. ZE KON NIET GENIETEN VAN DE VRIJHEID EN DE LIEFDE DIE ZE IN NEDERLAND ZOU KRIJGEN. WIJ VAN SOZA VINDEN HET VERSCHRIKKELIJK WAT MISTY IS OVERKOMEN. WE ZULLEN JE NOOIT VERGETEN. WE WENSEN JE VEEL VREDE IN HET DIERENPARADIJS. VAARWEL LIEVE MISTY.
TESTAMENT EN LAATSTE WENS VAN EEN HOND. Veel heb ik niet om na te laten. Van waarde heb ik niets...alleen mijn liefde en mijn geluk. Ik vraag mijn baasjes dat ze me altijd blijven herinneren, en dat ze geen verdriet hebben om mij. Tijdens mijn leven Lees verder...
VANDAAG IS ER EEN WONDER GEBEURT. Lieve dierenvrienden, er is inderdaad iets heel moois gebeurd. Vanochtend droomde ik dat mijn kat Dondertje terug kwam. Ik was nog maar half wakker en ik zei tegen mijn vriendin: Ik droomde dat Dondertje terug kwam. lees verder...
LAATSTE BRIEF VAN EEN HOND AAN ZIJN BAASJE. Wat was ik blij die ochtend. Jij werd heel vroeg wakker, je pakte de koffers in. Je pakte mijn halsband. Ik voelde me zo blij! Een kleine wandeling voor dat we op vakantie gaan. Wat een geluk! Wat een blijschap! We gingen in jouw auto en ineens stopte je langs de weg. Je maakte de deur open en je gooide met een stock, net als alle andere keren, toen jij en ik zo gelukkig speelden. Ik rende en rende, tot dat ik het stokje vondt. Ik paakte het snel tussen mijn tanden en rende terug om het aan jouw te geven. Ik kende al zo goed dit spel, die ons zo veel keren gelukkig heeft gemaakt. Maar toen ik terug kwam om het stokje terug te geven, was jij er niet meer! lees verder...
Een dag uit het leven van Gigi Rasputin is dood, Dondertje is dood...beiden op gruwelijke wijze vermoordt. Flokje is met drie kogelgaten thuis gekomen, er loopt een dieren moordenaar rond, ziek hoor! Iemand die alle katten aan het moorden is...de honden worden vegiftig. Wat is er allemaal aan de hand? Ziek is die moordenaar niet, zieke mensen hoeven niet slecht te zijn, mensen die veel lijden hoeven ook niet slecht te zijn. Er loopt een moordenaar vrij rondt.Gelukkig heb ik van mijn achtertuin een hele grote kooi gemaakt, mijn katten kunnen nu rustig en veilig rondlopen.Een paar dagen nadat mijn kooi klaar is, gaat Rosita dood...zou het door de kooi komen? Ik weet het niet, maar het klop wel: Kooitje klaar, vogeltje dood. Het regent nooit hier, maar maandag ging het flink te keer. Mijn achtertuin loopt onder water, ik heb maar een kattenhuisje waar maar één kat ingaat, de rest van mijn katten worden nat, ik spring uit mijn bed en in de regen pak ik alle katten, Flokje is nog half kaal van de operatie, ik wil niet dat ze ziek worden. Ze gaan allemaal naar binnen, lekker warm samen met de honden. lees verder.....
Een nieuw begin, het verhaal van Assepoester
Veel van mijn leven kan ik me niet herinneren, gedeeltelijk omdat ik alle narigheid in het diepst van mijn hart heb verstopt, gedeeltelijk omdat ik na mijn ongeluk veel ben vergeten. Ik woonde in een boerderij samen met veel dieren. Jammer genoeg, ons baasje was geen lief mens, alles zag er vuil uit, het eten was slecht en we moesten met elkaar vechten om een hapje naar binnen te krijgen. Soms kregen we een harde trap en vele van ons werden heel hard geslagen. Gelukkig zat ik niet opgesloten, dus ik kon wel vrij rond lopen. Op een dag werd ik heel verliefd...wat was dat een mooie hond, een echte hond, lief en trouw. Ik sprong door de weiden, lachend keek ik naar de zon, de vlinders vlogen om me heen, er waren zo veel mooie bloemen. Ik was zo gelukkig, ik voelde me zo verliefd dat ik alle narigheid van thuis vergat. Ja, je weet wel, als je zo verliefd bent dan gebeuren er de grootste wonderen. Mijn buikje begon te groeien, ik voelde de hartjes van mijn kinderen kloppen. Wat was dat een mooie tijd. Ik voelde me zo ontzettend trots toen mijn kleintjes werden geboren, als je dat zag, ze waren zo mooi, zo snoezig, ze kwamen bij me om melk te drinken, ik likte ze schoon. Ik liet ze meteen aan mijn baasje zien, ik dacht namelijk dat met zo iets moois er wel iets zou veranderen in zijn hart...maar ik vergiste me, en ik zal er altijd spijt van hebben. Hij pakte mijn kleintjes van me af, hij vulde een emmer met water, lees verder...
Een brief uit de Kattenhemel
Lieve Gigi, ik weet dat je bezorgd bent omdat je me niet meer thuis ziet komen... Maak je geen zorgen, wees niet verdrietig, met mij gaat het heel goed, het is zo fijn waar ik nu ben, en wees maar niet bang, ik zal je nooit vergeten. Ik schrijf je een brief uit de Kattenhemel, ik kan je zien vanuit hier, lees verder...
Rasputin (links) werd op de nacht van 20-21 Februarty 2007 op gruwelijke wijze vermoord
Dondertje (rechts) is vanaf de nacht van 20-21 February 2007 niet meer thuis gekomen waarschijnlijk is met hem het zelfde gebeurd
Rosita de Kip is overleden
Paula aan het graf van Rosita, een laatste eerbetoon
Op 12 Maart 2007, ongeveer twee weken nadat ze haar belangrijke brief naar Soza schreef is onze lieve Rosita overleden. Haar liefde, haar inzet voor de dieren en zeker voor de kippen zullen we nooit vergeten. Ze is aan een natuurlijke dood overleden. Haar wens was dat de mensen bewuster worden van het lijden van de dieren. Ze is ongeveer 6 jaar oud geworden. Ze heeft een goed leven gehad, dat haalt bijna geen kip. Kippen die eieren leggen worden na twee jaar gedood voor “consumptie”, daarna zijn ze niet meer “lekker”...tegen dit verschrikkelijk soort kannibalisme heeft Rosita haar hele leven gestreden. Haar laatste kreet heeft ze de wereld ingestuurd. Wij, de echte dieren vrienden zullen dat nooit vergeten, en telkens, als we een gebraden kip zien zullen we aan haar denken. Met de hoop op een betere wereld voor dier en mens is Rosita vertrokken.Die hoop zal altijd in onze harten blijven leven. Lieve Rosita, jouw strijden is niet nutteloos geweest, jouw brief zullen duizenden mensen lezen door de hele wereld...ooit zal er iets veranderen en de dieren zullen niet meer lijden. Met veel liefde. Gigi.
Beste dierenvrienden,
Ik ben Tarik, jullie kennen me al. Ik woon al jaren bij Gino thuis. Soms mag ik van Gino even het internet gebruiken (fijne vent die Gino), ik kijk altijd naar Soza.info, ja, dat vind ik het leukste, daar zie je de beroemdste dieren uit Spanje, sommige zijn zo beroemd dat ze zelfs een reisje naar Nederland cadeau krijgen. Dat vind ik erg goed, wij dieren moeten de mensen daar ook bezig houden, meestal spelen we met ze, dan kunnen zich goed afreageren als ze gestrest zijn, ja, mensen zijn zo vreemd, ze doen allerlei dingen waar ze heel nerveus van worden. Wij dieren helpen ze niet allen van de stress af, door met ze te wandelen, maar als ze ziek zijn dan gaan we ze even lekker verwennen. En omdat er in Nederland zo veel goede dierenvrienden zijn, lees verder...
Brief van Brunie
Lieve dierenvrienden van Soza, ik ben Brunie, jullie kennen mijn verhaal al, ik sta op de page van Gino’s honden. Ik krijg nu de kans om een brief te schrijven op de webpage, dat was echt niet makkelijk, zo’n computer cursus voor honden, maar ik wilde heel graag een brief schrijven omdat ik het echt fantastisch vind om iedereen die mij geholpen heeft, te bedanken. Ik ben namelijk één van de Foster-honden van Soza, Foster baasjes uit Nederland, steunen mij elke maand. Ik ben namelijk heel erg mishandeld, samen met mijn broertjes en zusjes.. lees verder...
Het verhaal van Milky
Nou ja, eigenlijk is dit een Italiaans verhaal….en als ik er aan denk krijg ik nog steeds kippenvel. Het is een treurig verhaal met een happy-end, ik zou graag dat onze lezers even stil staan bij dit verhaal, over de waarde van het leven en hoe belangrijk het is, hoe we met het leven om moeten gaan. Milky was een hele mooie kat die bij mij geboren is. Oh, ze was zo lief...maar jammer genoeg werd haar leven een lijdensweg, en als de lezer het mij gunt, wil ik haar verhaal, haar lijdensweg voor mezelf houden, ik vind het op dit moment te pijnlijk om daar over te schrijven. Milky was desondanks toch de liefste kat, en dat liet ze ook met haar onvoorwaardelijke liefde voor de familie blijken. lees verder...
Het verhaal van Rosita
Op de foto Bounty met Paulintje Hallo allemaal, ik ben Rosita, en ik ben een Kip, een toffe, pittige Kip. Ik hoor dat ze bij Soza zo goed voor dieren zijn, dus ik wil ook een steentje bijdragen...voor de kippen dus. Wij hebben het ook best moelijk, dus vergeet ons niet, want al die eieren die jullie eten, die worden dus door ons gemaakt. Ja, dat moest ik even kwijt. Vergeet dat niet de volgende keer dat je een pannenkoek eet! Ik ben op een boerderij in Andalusië geboren, we hadden het niet slecht, onze baasjes waren best goed voor ons. Zo nu en dan werd een familielid meegenomen...ja, die kwamen nooit meer terug. Opa zei altijd tegen me dat dat helemaal niet goed was, hij kan zich noch heel goed herinneren de dag dat Oma meegenomen werd. Ze kwam dus nooit meer terug. Opa hoorde haar schreeuwen totdat het ineens stil werd, dat gebeurd nog steeds, zeker als onze baasjes bezoek krijgen van de familie. Nou, ik krijg er nog kippenvel van, ook als ik niet helemaal begrijp wat er gebeurt, ik krijg het er doods benauwd van.... lees verder...
Het verhaal van Negrita
Op een mooie september dag, liep ik door de “campo” met mijn hond te wandelen. Op een gegeven moment zie ik een hele grote zwarte geit. Het leek wel of ze gewond was, ze kon bijna niet meer. Een paar kinderen renden achter haar aan. Gigi, stop haar, pak de geit! Schreeuwden de kinderen. Het viel mee de geit te pakken te krijgen, er was toch iets mis mee. - Is die geit van jullie? - Nee, we hebben haar gevonden, we willen er opklimmen. - Dat kan je niet doen, het is slecht voor haar ruggenwervel, en ze is trouwens niet in orde. Laten we haar naar de dierenarts brengen, die woont hier vlak in de buurt. lees verder...
|