30 oktober 2020: Hij lijkt op het vliegveld kleiner dan hij in werkelijkheid is.Maar, wat is het een lieverd en heel erg slim. Na één dag oefenen, reageert hij al op het commando ‘ wachten ‘. Nog niet perfect, maar, kom op, ik heb hem nog geen 24 uur. Dat ‘ wachten ‘ vind ik een heel belangrijk commando.Denk aan oversteken, deur in en uit gaan, mensen laten passeren enz. Vanavond heeft hij zijn eerste vos gezien. Het wemelt hier van de vossen, zo vlak aan de duinenrij. Hij reageerde vrij laconiek. Keek wel maar had niet de neiging om er achteraan te gaan. Ik heb het gevoel of ik de staatsloterij heb gewonnen, zo blij ben ik met deze knapperd.

01 november 2020: Vanmorgen heb ik even op de getijden-site gekeken en waarachtig, het was om negen uur bijna laag water, d.w.z. dat je heerlijk over het strand kunt wandelen op het harde zand. BinQ in zijn tuig gehesen en door het duin aan de overkant van de flat, naar het Schapennatjesduin ( dat heet daar écht zo !) gelopen en aan het eind daarvan het strand op. BinQ schrok zich het ongans. De enorme ruimte vond hij eng/raar en was en bleef heel alert. Hij heeft nog wel even gespeeld ( uiteraard aan de riem ) met een klein hondje. Bij de jutterskeet zijn we het strand weer af gegaan en terug door het duin naar het Deltaplein/ Kijkduin. Over de Kijkduinse straat naar huis gelopen en even een omweg gemaakt door Meer en Bosch. Nu ligt er hier een grote lobbes een gat in de dag te snurken. Letterlijk te snurken. Hij steekt Iris, mijn Bordeaux dog, naar de kroon. Ik was wel zo slim om mijn fototoestelletje mee te nemen en heb deze knapperd eens even op de kiek gezet. Hij reageert echt al op wachten. Ook bij de stoplichten van de Kijkduinse straat. Heel slimme hond. Hij gaat echt wel Nederlands leren. De voor hem meest belangrijke woorden zijn: koekje, eten, uit. De rest is bijzaak. En daar ligt-ie dan, op zijn orthopedisch ( jawel !) hondenbed. Na een dag van veel lopen en ontdekken en met een volle maag na een maal van brokken met gekookt soepvlees en bouillon, is het prima uitbuiken zo.

Jullie zullen wel stapelgek van mij worden, maar dit is de enige manier waarop ik kan laten zien hoe blij ik met BinQ ben en hoe dankbaar naar jullie stichting toe, die mij niet afwees omdat  ik ‘ op een appartement ‘ woon.
Vanmorgen scheen de zon uitbundig en dat schreeuwt om een strandwandeling. Dit keer is mijn zus meegegaan en zijn we met de auto naar de zandmotor gereden.Heerlijk ! Weer met mijn hond op het strand……….

7 nov 2020: Hier even een up-date over Binq. Wij wonen nu precies negen dagen samen en ik moet zeggen: hij is super !!! Super relaxed, super lief, super zacht !!Gisteren heb ik hem midden in park Meer en Bosch, dat ligt naast de flat, los gelaten. Met klotsende oksels en klamme handen. Hij liep meteen een eind vooruit, maar bleef omkijken en wanneer ik een andere kant op ging, kwam hij snel achter mij aan lopen. Er is echter één heel groot probleem: hij is panisch voor vuurwerk. Echt blinde paniek. Ook wanneer het in de verte klinkt. Dat betekent dus de komende weken aan de lijn.Hij loopt keurig naast me mee door het park, is lief voor alle honden die hij tegenkomt, en het allerbelangrijkst: er is een goede interactie met mij. Hij blijft omkijken of opkijken, afhankelijk van waar hij loopt. En ik kijk terug en geef hem af en toe een tikje op zijn achterkant ter bevestiging. Wij vormen een goed team, al zeg ik het zelf. Ik hoop, dat we nog een paar jaar zo samen rond kunnen lopen. Ook iets heel leuks, wanneer hij gegeten heeft komt hij even naar mij toe en dan krijg ik een kwispel. Nou wordt hij ook wel erg verwend: door de brokken, die als basisvoedsel dienst doen, is er altijd een lekkere toevoeging. Dit weekeinde is dat gekookte kip. En ik moet zeggen: ik hoef hem niet aan te moedigen zijn bak leeg te eten. Kortom: een wereldhond !!! Vanmiddag even een foto gemaakt in het park……

10 nov 2020: Een prachtige zonnige herfst-middag . Dat schreeuwt om een ontspannen wandeling door park Meer en Bosch.En dan kom je een omgezaagde beuk tegen. Hierbij een kiek van BinQ met zijn makker in het kwaad, Gaius.

Zojuist zijn BinQ en ik teruggekeerd van een bezoek aan de dierenarts. Was voor ons allebei een spannend moment: hoe reageert BinQ. Niet dus. Zo mak als een lammetje liep hij achter me aan de praktijk binnen, stond braaf te wachten tot we aan de beurt waren en heeft het controle-onderzoek gelaten over zich heen laten gaan. Uit het onderzoek is naar voren gekomen dat zijn rechter achterpoot ooit kapot is geweest. Het kniegewricht zowel als het enkelgewricht zijn beschadigd geweest. “je kunt het zien aan zijn lopen,” zei de dierenarts. Maar prima, hij heeft er duidelijk geen last ( meer) van. Hart goed, longen idem dito en een lichte vorm van tandplak. BinQ staat nu meteen in het systeem en krijgt vanzelf de oproep voor zijn herhaal-prikken en onderzoek. Ik ben helemaal trots op hem. Geen gespring en gehijg, stapte keurig op de weegschaal (hij probeerde wel te sjoemelen door stiekem één poot op de grond te laten staan, maar, ik ben bekend met weegschaal-sjoemelen en trapte daar dus niet in !!!) 41.3 kg. Vanmorgen om acht uur hebben we een rondje park gedaan omdat hij mij kwam waarschuwen. Hij was al uit geweest om half zeven en had toen alleen geplast. Nu moest hij weer uit en gaf dat dus keurig aan. Heel de wandeling heeft hij los gelopen. Wat een kanjer is het toch…….

Twee honden die elkaar tot vandaag slechts tolereerden,liggen sinds vanavond gezellig samen op het matras.Wat een feestje…..